Sanatorium

Senior woman with outstretched arms. Smiling lady and man outdoors. Gymnastics improves health. Happy and energetic.

Sanatoria cieszą się w naszym kraju niesłabnącym zainteresowaniem. To efekt nie tylko tego, że miejscowości uzdrowiskowe położone są w najpiękniejszych regionach Polski, ale przede wszystkim doskonałej opieki, która pozwala na poprawę zdrowia oraz samopoczucia psychicznego. Jednak pomimo faktu, że liczba kuracjuszy osiąga tysiące każdego roku, wciąż wiele osób nie zna wszystkich zasad dotyczących wyjazdów sanatoryjnych.

Sanatorium w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia.

Osobami uprawnionymi do leczenia sanatoryjnego w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia są wszystkie osoby, które są ubezpieczone, a ich stan zdrowia wymaga takiej formy leczenia. Procedura wygląda następująco; lekarz posiadający umowę o świadczenie usług w ramach NFZ wystawia skierowanie, które następnie w specjalnie opisanej kopercie jest kierowane do właściwego miejscowo oddziału NFZ. Dopiero tutaj powołany do tego lekarz ocenia, czy skierowanie jest zasadne i tym samym decyduje, czy dany pacjent powinien znaleźć się w sanatorium.

Pobyt w sanatorium, który jest efektem skierowania potwierdzonego ostatecznie przez NFZ może odbywać się w jednej z trzech postaci:

  1. leczenie w szpitalu sanatoryjnym;
  • skierowanie wystawia lekarz prowadzący pacjenta w szpitalu,
  • pobyt w ramach zwolnienia lekarskiego trwa 21 dni z możliwością przedłużenia do 28 dni,
  • pobyt jest bezpłatny,
  1. b) leczenie ambulatoryjne;
  • skierowanie wystawia dowolny lekarz posiadający podpisaną umowę z NFZ,
  • pobyt w ramach czasu własnego pacjenta trwa 6 lub 18 dni zabiegowych w toku  których odbywają się 3 zabiegi dziennie,
  • pobyt jest płatny, NFZ pokrywa koszty związane ze zleconymi przez lekarza zabiegami    –  leczenie w tej postaci może mieć miejsce raz na 12 miesięcy,
  1. c) rehabilitacja uzdrowiskowa;
  • skierowanie wystawia dowolny lekarz posiadający podpisaną umowę z NFZ,
  • pobyt w ramach czasu wolnego pacjenta trwa 28 dni,
  • pobyt jest płatny w zakresie zakwaterowania i wyżywienia,
  • leczenie w tej postaci może mieć miejsce raz na 12 miesięcy.

 

Warto przy tym pamiętać, że czas oczekiwania na wolne miejsce w ośrodku sanatoryjnym wynosi od 6 do 18 miesięcy. Jeżeli jednak pojawi się możliwość zakwaterowanie pacjenta w danym ośrodku zostanie on poinformowany listownie na co najmniej 60 dni przed wskazanym terminem stawienia się w danym sanatorium. Oczywiście nie ma obowiązku wyjazdu. Można zrezygnować z leczenia sanatoryjnego, wtedy nasze miejsce jest przekazywane kolejnej osobie z listy oczekujących.

Ważne jest także to, że oczekiwanie na wyjazd do sanatorium w ramach NFZ nie wyklucza starania się o miejsce w ośrodku z innego tytułu, jak choćby z puli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Sanatorium w ramach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych może skierować do leczenia sanatoryjnego osoby, które w jego ocenie wymagają takiej kuracji w celu powrotu do zdrowia umożliwiającego ponowne podjęcie pracy lub w celu zapobieżenia utraty zdolności do pracy. Tym samym działalność ZUS w zakresie leczenie sanatoryjnego ma charakter głównie prewencyjny w kontekście rent. Innymi słowy, skierowanie przez ZUS do sanatorium ma na celu przede wszystkim uchronienie go przed wypłacaniem w przyszłości renty z tytułu niezdolności do pracy. Tym samym wskazaniem do takiego leczenia są tylko te schorzenia, które stanowią najczęstszą przyczynę przechodzenia na renty. Skierowanie do leczenia sanatoryjnego w ramach ZUS wystawia lekarz w przypadku:

  • choroby narządów ruchu,
  • choroby kardiologicznej,
  • choroby układu oddechowego,
  • choroby narządu głosu,
  • choroby onkologicznej,
  • choroby psychosomatycznej.

Pobyt w sanatorium po skierowaniu przez ZUS jest zupełnie bezpłatne. Co więcej, można się domagać również zwrotu za dojazd do miejscowości, w której znajduje się ośrodek sanatoryjny. Pobyt w podstawowym wymiarze trwa 24 dni.